Paraprocirrus miricornis – gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych i podrodziny żarlinków, jedyny z monotypowego rodzaju Paraprocirrus. Znany z Malezji i Singapuru. Spotykany na dnie lasu.

Taksonomia Kladogram Procirrina wg Shawa i innych (2022) Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1895 roku przez Alberta Fauvela pod nazwą Eucirrus miricornis. Nazwa rodzajowa Eucirrus okazała się jednak być młodszym homonimem nazwy użytej przez André Melly’ego w 1832 roku, w związku z czym w 1923 roku Max Bernhauer wprowadził nową nazwę Paraprocirrus. W 1928 roku Malcolm Cameron zaliczył do tego rodzaju drugi gatunek, po czym w 1936 roku przeniósł go do rodzaju Neoprocirrus.

Analizy filogenetyczne Lee Hermana z 2010 roku oraz Josha Jenkinsa Shawa i innych z 2020 roku wskazują na tworzenie przez Neoprocirrus, Procirrus i Paraprocirrus kladu, charakteryzującego się wydłużoną głową i wrzecionowatym ostatnim członem głaszczków szczękowych. Według wyników Hermana Paraprocirrus zajmuje w tym kladzie pozycję siostrzaną dla Neoprocirrus, zaś według wyników Shawa i innych siostrzaną dla Procirrus.

Morfologia Chrząszcz o mocno wydłużonym ciele.