Prace konserwatorskie i przebudowy prowadzone były przy organach w latach 1749 (po uszkodzeniu uderzeniem pioruna), 1803, 1819, 1821 (przebudowa, po której pozostało 40 głosów), 1863, 1878, 1906 (gruntowna przebudowa przez firmę Schlag & Söhne do 60 głosów), 1919, 1938 (modernizacja przez Carla Berschdorfa z Nysy – wprowadzenie elektropneumatycznej traktury gry i rejestrów oraz nowego kontuaru, w którym organista siedzi bokiem do ołtarza), 1990, 2006 (zabiegi konserwatorskie przy prospekcie wykonane przez krakowską konserwator Barbarę Kuczewską) oraz 2008–2009 (konserwacja wykonana przez zakład organmistrzowski Adama Nawrota z Wronek). W 2016, jedyną zachowaną częścią pierwotnego instrumentu z 1706 był prospekt.
Architektura Organy umieszczone są na drugiej kondygnacji empory pod zachodnią ścianą kościoła. Szeroki na 10 i wysoki na niecałe 14 metrów prospekt zajmuje prawie całą szerokość nawy głównej i sięga sklepienia. Jest monochromatycznie polichromowany w beżowo-kremowej tonacji. Podzielony jest poziomo na cztery kondygnacje oddzielone gierowanymi, profilowanymi gzymsami. Podziałami pionowymi są kanelowane pilastry zwieńczone złoconymi głowicami korynckimi. Piszczałki prospektowe ujęte są w prostokątnych, półkoliście zakończonych, oraz owalnych płycinach, ozdobionych złoconymi kotarami z motywami akantowymi.