Pierwsza dekada panowania Hui upłynęła głównie na atakach na sąsiednie królestwo Buyeo. W trakcie tych kampanii uprowadzono znaczną liczbę ludzi, którzy następnie zostali sprzedani Chińczykom jako niewolnicy bądź zostali osadzeni jako rolnicy pod kontrolą Murong. Jednocześnie po kilku nieudanych najazdach na Chiny w 289 Hui uznał zwierzchność cesarstwa Jin i w nagrodę otrzymał tytuł Generalnego Komendanta (都督, dudu) Xianbei, z zadaniem nadzorowania północno-zachodnich Chin. W tym samym czasie Murong znaleźli się w konflikcie z innymi plemionami Xianbei w regionie, Yuwen i Duan, i żeby spacyfikować to zagrożenie Hui zawarł sojusz z Duan, poślubiając córkę ich wodza, Jie. Urodziła ona Hui trzech synów, Huanga, Rena i Zhao.
Po zbliżeniu z Duan Hui powrócił na południowy zachód, na tereny niegdyś porzucone przez swojego ojca i w 294 założył nową stolicę w Dajicheng (dzis. Yixian) w dzisiejszej prowincji Liaoning, gdzie miało znajdować się miejsce pochówku Zhuanxu. Wiązało się to z początkiem oficjalnego wspierania rolnictwa i przejmowania różnych chińskich instytucji. Hui miał nawet prosić dwór Jin o krzewy morwy i jedwabniki. Ta polityka okazała się na tyle skuteczna, że w 301 Murong mogli wysłać zboże by ulżyć sąsiednim prowincjom Jin zrujnowanym przez powódź.