Początkowo pracował w Klinice Chirurgicznej Śląskiej Akademii Medycznej w Zabrzu. W latach 1962–1973 był zastępcą ordynatora Oddziału Urologii Wojewódzkiego Szpitala przy ul. Czerniakowskiej w Warszawie. Ordynator Oddziału Urologii Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego im. Jędrzeja Śniadeckiego w Białymstoku i kierownik Wojewódzkiej Przychodni Urologicznej w Białymstoku (1973–1977). W 1977 roku objął stanowisko kierownika Kliniki Urologicznej Akademii Medycznej w Białymstoku. W latach 1980–1992 ordynator Oddziału Urologii Szpitala Wolskiego w Warszawie, a w latach 1992–1999 kierownik Oddziału Urologii Wojewódzkiego Szpitala Chirurgii Urazowej w Warszawie.

Autor przeszło 180 publikacji z zakresu chirurgii i urologii, w tym podręcznika Pielęgniarstwo urologiczne dorosłych (Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Warszawa 1992, ). Przewodniczący Oddziału Białostockiego Polskiego Towarzystwa Urologicznego (1974–1980), członek Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Urologicznego (1988–1995), członek Międzynarodowego Towarzystwa Urologów oraz Europejskiego Towarzystwa Urologicznego (1985–2015). Konsultant w dziedzinie urologii w województwie białostockim (1972–1977), łomżyńskim (1978–1983) i mazowieckim (1983–1989).