Pomysł został oprotestowany przez arabskie władze samorządowe, które sprzeciwiały się jakiejkolwiek izraelskiej kontroli nad tym obszarem.
Zgodnie z postanowieniami Porozumień z Oslo przedstawicielstwa Koordynatora Działań Rządu na Terytoriach wycofały się z palestyńskich miast w Strefie A Zachodniego Brzegu, w której odpowiedzialność za sprawy bezpieczeństwa i administracji publicznej przejęła Autonomia Palestyńska. Jednocześnie w strukturze jednostki koordynatora utworzono pion wojskowy odpowiedzialny za współpracę z odpowiednimi strukturami palestyńskimi w dziedzinie bezpieczeństwa. Przeprowadzona w 2002 roku, podczas Intifady Al-Aksa, operacja „Mur Obrony” doprowadziła do ograniczenia przez Sztab Generalny Sił Obronnych Izraela współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa z Autonomią Palestyńską. Intensywność kooperacji zmalała jeszcze bardziej po wycofaniu osiedli żydowskich i izraelskiej armii ze Strefy Gazy.
Podpisanie przez Izrael i Organizację Wyzwolenia Palestyny Porozumienia z Oslo sprawiły, że zmienił się charakter instytucji Koordynatora Działań Rządu na Terytoriach z pionu zarządzającego Zachodnim Brzegiem i Strefą Gazy na strukturę będącą łącznikiem oraz koordynatorem pomiędzy rządem Izraela i rządem Autonomii Palestyńskiej.