Uwolniony, szybko awansował otrzymując stanowisko dowódcy sił obrony terytorialnej Bośni i Hercegowiny, a wkrótce potem objął dowództwo Sarajewa, w obliczu zagrożenia atakiem armii serbskiej. Służył w armii bośniackiej do marca 1996, kiedy otrzymał propozycję przejścia na emeryturę od Aliji Izetbegovicia. Oskarżany przez władze Serbii o zbrodnie wojenne został w marcu 2011 aresztowany w Wiedniu, ale władze austriackie nie dokonały jego ekstradycji do Belgradu wobec braku jednoznacznych dowodów.
Od przejścia do cywila zaangażował się w działalność organizacji OGBH, zajmującej się pomocą dla dzieci, ofiar wojny, ale także działalnością edukacyjną. Był autorem książek poświęconych wojnie w Bośni i w Hercegowinie. Działał w stowarzyszeniu niezależnych intelektualistów Krug 99. Zmarł w 2021 w Sarajewie, pochowany na cmentarzu Bare.
Był żonaty (żona Vera, 1960-2017), miał dwóch synów Żelimira i Vladimira.
Nagrody i wyróżnienia Odznaczony francuską Legią Honorową i Orderem Lafayette'a. Od władz Sarajewa otrzymał nagrodę 6 kwietnia.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci uczelni wojskowych Kategoria:Bośniaccy generałowie Kategoria:Jugosłowiańscy wojskowi Kategoria:Ludzie urodzeni w Belgradzie Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Uczestnicy wojny w Bośni i Hercegowinie Kategoria:Urodzeni w 1937 Kategoria:Zmarli w 2021