Jerzy Pikulik (ur. 7 kwietnia 1928 w Grzybowicach, zm. 12 lutego 2015 w Warszawie) – polski muzykolog i organista, ksiądz katolicki.
Życiorys Jego rodzice Maria i Józef Pikulikowie pracowali jako nauczyciele w Skokach, Łęgowie i Wągrowcu. W 1939 roku został wraz z rodziną wysiedlony na Zamojszczyznę, gdzie brał udział w tajnym nauczaniu. W 1944 roku pod pseudonimem Harmonia wstąpił do konspiracji, był żołnierzem 9. Pułku Piechoty Legionów Armii Krajowej Ziemi Zamojskiej i II batalionu oddziału leśnego „Podkowa”. Maturę zdał w 1947 roku w liceum w Zamościu.
Ukończył studia teologiczne w Arcybiskupim Seminarium Duchownym w Poznaniu, w 1953 roku przyjął święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa Walentego Dymka. Przez trzy lata pełnił posługę w parafii św. Mikołaja w Lesznie, gdzie prowadził chór młodzieżowy i scholę liturgiczną. Od 1956 do 1960 roku studiował muzykologię u Hieronima Feichta w Zakładzie Muzykologii Kościelnej KUL, gdzie w 1961 roku uzyskał stopień doktora na podstawie dysertacji Oficja rymowane, hymny i sekwencje o św. Wojciechu w polskich rękopisach przedtrydenckich. W latach 1964–1965 odbył uzupełniające studia mediewistyczne w zakresie chorału liturgicznego u Solange Corbin na Uniwersytecie Paryskim.