Hrebniccy byli opisywani i wspominani przez polskich heraldyków i genealogów: Kaspra NiesieckiegoK. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845, t. IV, s. 387., Adama Bonieckiego, Seweryna UruskiegoS. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1904-1931, t. V, s. 206-207., Teodora ŻychlińskiegoT. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, R. VIII, s. 136-142. i innych. Według Niesieckiego, Uruskiego i Kojałowicza Hrebniccy mieli pieczętować się herbem Nalewka. Z kolei tacy heraldycy jak Boniecki czy Żychliński uważali, że ród ten używał herbu Ostoja (o słuszności ich stanowiska świadczą niezawodnie pieczęcie Floriana Hrebnickiego, arcybiskupa połockiego, na których wyraźnie widoczny jest herb Ostoja a nie Nalewka).
O początkach rodu Hrebnickich pisał Teodor Żychliński:
Potwierdzenie wersji Żychlińskiego o pochodzeniu Hrebnickich znaleźć można w „Herbarzu polskim” Adama Bonieckiego, gdzie napisano:
Dr. Jan Ciechanowicz w dziele „Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego” zacytował fragmenty wywodu szlacheckiego Hrebnickich herbu Ostoja z 28 lipca 1825 roku: