Konstanty Hektor Prószyński (ur. 27 grudnia 1859 w Ustroniu, zm. 26 sierpnia 1936 w Wilnie) – polski botanik i mykolog.
Życiorys Urodził się 27 grudnia 1859 w majątku Ustroń w mińskiej guberni jako syn Konstantego Juliana Prószyńskiego herbu Lublicz i jego żony Marii z domu Uniechowska herbu Ostoja.
Kształcił się w IV Gimnazjum w Warszawie i jako ekstern zdał maturę w kaliskim gimnazjum w 1878. Podjął studia przyrodnicze na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. Z uwagi na chorobę ojca zmuszony został do przerwania studiów w 1880 i powrotu w rodzinne strony, aby przejąć zarząd nad dobrami rodzinnymi (ok. 3 tys. mórg czyli ponad 1700 ha). W tym czasie prowadził również badania przyrody oraz pracę społeczną i patriotyczną. W 1917 zgłosił się do pracy w polskim szkolnictwie w Mińsku i uczył w szkole łaciny i historii. Pełnił również funkcję inspektora szkół w powiecie nowogródzkim i biorąc udział w tworzeniu 50 szkół i jednego gimnazjum. Oficjalnie mianowany na stanowisko inspektora (głównego ogrodnika) tworzącego się Ogrodu Botanicznego w Wilnie. Od roku 1923 był członkiem Polskiego Towarzystwa Botanicznego, a od kwietnia 1911 Polskiej Akademii Umiejętności.