Andrzej Boleski, ur. jako Andrzej Baumfeld (ur. 5 kwietnia 1877 w Przemyślu, zm. 10 października 1965 w Łodzi) – polski historyk literatury, wykładowca akademicki, profesor zwyczajny.

Życiorys Był synem prawnika – Jakuba Baumfelda oraz Tekli z domu Grunberg. W 1894 ukończył naukę w gimnazjum klasycznym w Przemyślu. Następnie podjął studia medyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. W Krakowie zaangażował się w działalność organizacji młodzieżowej „Zjednoczenie” oraz współpracował z pismami socjalistycznymi. Po przerwanych studiach w 1898 przez pół roku studiował filologię polską na Uniwersytecie Lwowskim, którą następnie kontynuował studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując w 1902 absolutorium. Następnie od 1903 uczył w Krakowie i Zakopanem oraz działał w grupie niepodległościowej „Odrodzenie”, na której łamach publikował swoje pierwsze prace.

W 1908 zamieszkał w Warszawie. Od 1910 publikował na łamach czasopism, takich jak: „Krytyka”, „Prawda”, „Sfinks”, „Tygodnik Ilustrowany” i „Nowe Tory”, których był sekretarzem redakcji. W latach 1912–1914 był nauczycielem literatury w szkole średniej w Klarysewie.