U pozostałych rodzajów liczba członów jest zredukowana; członów pierścieniowatych są dwa, jeden lub brak wcale, a ogólna liczba członów funikulusa (części biczyka przed buławką) może wynosić 6, 5 lub 4.
Przedplecze jest węższe od głowy, co najmniej w połowie tak długie jak tarcza śródplecza, a czasem nawet od niej dłuższe. Przód przedplecza tworzy kwadratowy do prawie prostokątnego kołnierz. Notauli są kompletne lub niekompletne i wówczas częściowo w tyle zatarte. Skrzydła niemal zawsze są w pełni wykształcone, tylko wśród rodzaju Tetramesa rzadko trafiają się formy bezskrzydłe. Użyłkowanie skrzydła przedniego cechuje się krótką, czasem pogrubioną lub powiększoną w pseudostygmę żyłką marginalną, zawsze dłuższą od niej żyłką submarginalną oraz żyłką stygmalną ustawioną pod wyraźnie rozwartym kątem względem żyłki marginalnej. Z wyjątkiem rodzaju Masneroma odnóża tylnej pary mają zwykle dość małe i na przekroju prawie okrągłe biodra i stosunkowo smukłe uda. Golenie tylnej pary zawsze proste i uzbrojone w dwie ostrogi wierzchołkowe. Z wyjątkiem niektórych samców z rodzaju Boucekiana stopy wszystkich par są pięcioczłonowe. Pozatułów często ma pośrodku wcisk lub podłużny kanał.