Rano 30 marca 1885 r. znaleziono ją martwą we własnej sypialni z przestrzeloną głową i zranionym gardłem. Podejrzewano morderstwo lub samobójstwo. Pochowano ją 1 kwietnia 1885 r. na sieprawskim cmentarzu. W uroczystościach żałobnych oprócz tłumu włościan uczestniczyła Cecylia Lubomirska oraz jej rodzina, (m.in. ojciec Andrzej Zamoyski, jeden z czołowych przedstawicieli pracy organicznej).

W styczniu 1937 r. szczątki księżnej de Montléart przewieziono do Krzyszkowic, a na nagrobku umieszczono napis: Dobroczynność zmarłej znana była w całej okolicy.

Po śmierci Augusty de Montléart, zgodnie z jej testamentem, dobra krzyszkowickie powróciły do Natalii Dobrzańskiej, natomiast klucz myślenicki przypadł Cecylii Lubomirskiej, wówczas wdowie po księciu Jerzym Henryku.

29 lipca 1990 r. w kościele parafialnym w Krzyszkowicach odsłonięto tablicę upamiętniającą Augustę de Montléart. Podczas uroczystej sumy homilię wygłosił ksiądz Ludwik Łącki, ostatni stypendysta z zapisu księżnej.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Zmarli w 1885 Kategoria:Krzyszkowice (województwo małopolskie) Kategoria:Ludzie związani z Sieprawiem Kategoria:Ludzie związani z Myślenicami Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiedniu Kategoria:Ludzie związani z Porto Kategoria:Francuska szlachta Kategoria:Austriacka szlachta Kategoria:Polscy filantropi