Beniamin Vogel (ur. 5 maja 1945 w Aksu, w Kazachstanie) – polski muzykolog. Specjalizuje się w socjologii muzyki, instrumentoznawstwie, historii instrumentów muzycznych (ze szczególnym uwzględnieniem historii fortepianu i skrzypiec) oraz praktyce wykonawczej muzyki dawnej.

Życiorys Egzamin dojrzałości zdał w Świdnicy, w 1962 roku. W 1968 roku, po ukończeniu Państwowej Szkoły Muzycznej II Stopnia w Wałbrzychu, rozpoczął studia w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego. Pracę magisterską Przemysł muzyczny w Królestwie Polskim 1815-1830 obronił tam w 1973 roku, dysertację Instrumenty muzyczne w kulturze Królestwa Polskiego 1815-1914 pod opieką prof. Andrzeja Chodkowskiego w 1977 roku. W 1986 roku przebywał na stypendium naukowym w Polish Studies Center w Bloomington (Uniwersytet Indiany, USA). Habilitację – broniąc pracy Budownictwo fortepianów na ziemiach polskich od połowy XVIII w. do II wojny światowej – uzyskał w 1988 roku. W 1992 roku przebywał na półrocznym stypendium naukowym w Institute for Advanced Studies in the Humanities w Edynburgu (Szkocja). W 1997 roku uzyskał tytuł docenta w Instytucie Muzykologii i Historii Sztuki Uniwersytetu w Lund (Szwecja).