Dwór wzniesiony został w pierwszej połowie XIX w. dla rodziny Gorayskich. W 1899 został powiększony według projektu krakowskiego architekta Tadeusza Stryjeńskiego. To eklektyczny, murowany budynek, założony na planie prostokąta o urozmaiconej bryle. W większej części parterowy, nakryty niskimi dachami, z głównym wejściem w parterowym aneksie po stronie zachodniej, flankowanym przyściennym półkolumnami i zwieńczonym falistym naczółkiem. Przy okazji przebudowy w 1899 założony został zapewne park krajobrazowy.
W Szebniach na cmentarzu obok kościołów zachowała się neogotycka kaplica grobowa Gorayskich z 1895.
W okresie okupacji niemieckiej ziem polskich podczas II wojny światowej we dworze mieściło się najpierw dowództwo kompanii transportowej oddziału konnego Wehrmachtu (1939–1941), a następnie kwatera komendanta obozu w Szebniach. Pierwsi dwaj komendanci obozu pracy przymusowej, untersturmführer Anton Scheidt i hauptsturmführer , urządzali we dworze od marca do końca 1943 pijackie orgie, znane wśród mieszkańców okolicy od nazwiska pierwszego organizatora scheidtówkami, których ofiarami były młode Polki i Żydówki. Uczestniczyli w nich dowódca SS i policji w dystrykcie krakowskim oberführer , jego szef sztabu sturmbannführer Wilhelm Haase, komendant obozu w Płaszowie untersturmführer Amon Göth i starosta jasielski Walter Gentz.
Przypisy
Szebnie Kategoria:Szebnie