Wiesław Leon Brudziński, ps. Antoni Nurski, IX ; IKS; K. Górzanka; KOW; Oset; P.O. Widza; Polak Mały (duchem); Trzmiel (ur. 20 lutego 1920 w Łodzi, zm. 20 marca 1996) – polski satyryk, aforysta, dziennikarz.
Życiorys Był synem farmaceuty Aleksandra Kupke i nauczycielki Pelagii z domu Brudzińskiej. W 1938 Zdał maturę w Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Łodzi. W 1936 debiutował na łamach poznańskiej „Kultury”, publikując felieton satyryczny pt. „A bliźniego swego jak siebie samego...”. Z „Kulturą” współpracował do września 1939, jednocześnie publikując na łamach miesięcznika „Wymiary” (1938–1939), w którym prowadził dział „Trybuna młodych”, a także publikując we „Wróblach na Dachu”. W czerwcu 1938 zamieszkał w Wieluniu.
Podczas II wojny światowej pracował jako pomocnik biurowy, a po jej zakończeniu zamieszkał ponownie w Łodzi. Od marca 1945 pracował jako sekretarz redakcji tygodnika „Szpilki”, a następnie od 1952 jako członek kolegium redakcyjnego. Na łamach czasopisma publikował: satyry, fraszki, prozę humorystyczną, przekłady z niemieckiego (m.in. w 1952 cykl „Miniatury”). Ponadto publikował utwory satyryczne w rubryce „Na marginesie” na łamach „Rzeczypospolitej” (1945), w „Dzienniku Łódzkim” (1945-46) i „Kocyndrze” (1946).