W składzie 65 eskadry walczył podczas wojny obronnej. 1 września jego jednostka została przemianowana na 5. eskadrę bombową lekką. W trakcie walk został ranny i krótko przebywał w szpitalu we Lwowie. Po agresji ZSRR na Polskę wydostał się ze Lwowa i z rzutem kołowym eskadry 18 września w Kutach przekroczył granicę z Rumunią.
Przedostał się do Francji, następnie wyjechał do Wielkiej Brytanii. Zgłosił się do służby w Polskich Siłach Powietrznych, otrzymał numer służbowy RAF P-0003. Przeszedł przeszkolenie na sprzęcie angielskim i 23 listopada 1940 r. został przydzielony do dywizjonu 309. 4 czerwca 1941 r. został dowódcą eskadry, 15 marca 1943 r. został zastępcą dowódcy dywizjonu. 15 października 1943 r. objął dowództwo nad tą jednostką i sprawował je do 2 kwietnia 1944 r.
1 maja 1944 r. został skierowany do Wyższej Szkoły Lotniczej, które ukończył 15 listopada i powrócił do dywizjonu 309. 8 lutego 1945 r. otrzymał przydział do dywizjonu 318, w którym wykonał 4 loty bojowe. W dywizjonie 318 pełnił funkcję zastępcy dowódcy, następnie został skierowany na stanowisko wykładowcy w Wyższej Szkole Lotniczej.
Po zakończeniu działań wojennych nie zdecydował się na powrót do Polski, pozostał na emigracji i wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Zmarł 22 maja 1992 r.