W czasie oblężenia Moskwy przez Tatarów w 1591 patriarcha przebywał w mieście i prowadził procesję z ikoną Matki Bożej, modląc się o ocalenie Moskwy.
W czasie panowania Fiodora I hierarchowie Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego byli wielokrotnie zapraszani na posiedzenia Dumy Bojarskiej i uczestniczyli w rozwiązywaniu bieżących kwestii politycznych.
W 1591 patriarcha uczestniczył w pracach komisji badającej okoliczności śmierci carewicza Dymitra Iwanowicza w Ugliczu i potwierdził swoim autorytetem jej werdykt, iż carewicz zmarł wskutek rany, jaką sam przypadkowo sobie zadał. Zdaniem Shubina Hiob odwdzięczył się w ten sposób Borysowi Godunowowi za uzyskanie godności patriarchy. Patriarcha zaakceptował surowe kary wymierzone mieszkańcom Uglicza oraz przymusowe postrzyżyny mnisze Marii Nagoj, matki zmarłego Dymitra, twierdząc, że wymierzanie sprawiedliwości leży w wyłącznej gestii cara.
W 1593 Hiob erygował prawosławną eparchię korelską. Szczególnie zajmował się kwestią dyscypliny duchowieństwa. W Moskwie wprowadził stanowiska ośmiu starostów, którym miało podlegać po 40 kontrolowanych kapłanów oraz nadzorujących ich aktywność czterech protopopów.