Genitalia samca mają edeagus z płatem środkowym od grzbietowej strony podzielonym podłużnie.
Ekologia i występowanie Owady te preferują tereny wyżynne i górskie. Ich zasięg pionowy rozciąga się na wysokościach od 270 do 3600 m n.p.m., przy czym większość gatunków występuje na rzędnych od 2000 do 2600 m n.p.m., a przekraczanie granicy 3000 m n.p.m. stwierdzono w przypadku trzech. Chrząszcze te bytują w ściółce leśnej, próchnicy, gnijących szczątkach roślinnych, na pobrzeżach cieków i pól śnieżnych, a rzadziej w zakrzewieniach i na łąkach.
Większość przedstawicieli rodzaju zamieszkuje krainę orientalną i południowo-wschodni skraj Palearktyki, będąc podawanymi z południowych Chin, Nepalu, Indii, Tajlandii, Wietnamu, Malezji i Filipin. Nieopisany materiał znany jest z Afryki Południowej, a niewykluczona jest obecność rodzaju także w krainie australijskiej.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 2011 roku przez Volkera Assinga na łamach „Linzer Biologische Beiträg”.