Tylnej pary stopy zaś cechują się członem pierwszym tak długim jak dwa następne razem wzięte.

Powierzchnia odwłoka ma wyraźną mikrorzeźbę oraz drobne i gęste punktowanie. Samiec ma niezmodyfikowane sternity siódmy i ósmy oraz mały, słabo zesklerotyzowany, grzbietobrzusznie przypłaszczony edeagus.

Ekologia i występowanie Owady te zamieszkują lasy, zakrzewienia i tereny uprawne. Bytują w ściółce i wśród szczątków roślinnych. Spotykane są na rzędnych od 1010 do 1890 m n.p.m.

Przedstawiciele rodzaju zamieszkują pogranicze krainy orientalnej i południowo-wschodniej Palearktyki. Wszystkie gatunki znane są dotąd wyłącznie z południowo-wschodniego Junnanu w Chinach, ale przypuszcza się że faktyczny areał rodzaju jest znacznie większy.

Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 2015 roku przez Volkera Assinga na łamach „Linzer biologische Beiträge”. Nazwa rodzajowa to połączenie łacińskiego granum, oznaczającego „ziarno” i odnoszącego się do ziarnistej rzeźby przedplecza, oraz nazwy rodzajowej Medon. Gatunkiem typowym wyznaczono opisanego w tej samej publikacji G. anguliceps.

Do rodzaju tego należą trzy opisane gatunki: Granimedon anguliceps Assing, 2015 Granimedon creber Assing, 2015 Granimedon effeminatus Assing, 2015

Przypisy

Kategoria:Żarlinki Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 2015 roku Kategoria:Taksony opisane przez Volkera Assinga