Podczas II wojny światowej Lubusch próbował odnaleźć Kramarczyka w Bielsku, jego miejscu zamieszkania (Bielany) oraz miejscu pracy (lokomotywownia w Monowicach); w 1944 roku ostatecznie porzucił poszukiwania po tym, gdy zwierzchnik Kramarczyka zagroził Lubuschowi doniesieniem do Gestapo.
II wojna światowa 1 lutego 1941 roku Lubusch trafił do załogi KL Auschwitz, gdzie pracował jako telefonista w sztabie komendantury; na jego pozycję wpłynęła jego matka, która za wszelką cenę starała się zapobiec wysłaniu na front po stracie jej drugiego syna Edwarda, który zginął w trakcie działań wojennych. Przekonał komendanta obozu Rudolfa Hößa do utworzenia na terenie obozu odlewni żeliwa oraz zakładu ślusarskiego, którego został szefem jesienią 1942 roku; w tym czasie Lubusch miał stopień SS-Rottenführera. Jednym z pracowników ślusarni był Edward Galiński, który pod koniec 1943 roku poznał Malę Zimetbaum – urodzoną w Małopolsce Żydówkę, która dorastała w Belgii. We wrześniu 1942 roku została ona osadzona w obozie przejściowym w Mechelen, następnie deportowana do Auschwitz II – Birkenau.