Zasięg występowania Zasięg występowania (EOO, Extent of Occurrence) według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje około 912 tys. km². Gatunek ten występuje głównie w zakresie wysokości od 3000 do 4200 m n.p.m. Poszczególne podgatunki zamieszkują: C. s. stanleyi – wschodnie i zachodnie stoki ekwadorskich Andów od prowincji Carchi na południe do prowincji Azuay, C. s. versigulare – wschodnie stoki Andów w Peru na wschód od rzeki Marañón na południe do Cordillera Carpish, a także na zachodnich stokach w Cordillera Blanca, C. s. vulcani – wschodnie stoki Andów w południowym Peru na południe od rzeki Huallaga do środkowej Boliwii (departament Cochabamba).
Ekologia i zachowanie Jego głównym habitatem są zbocza porośnięte wilgotną roślinnością w formacjach roślinnych paramo i jalca. Preferuje tereny strome i skaliste z niewielkimi połaciami lasów PolylepisLasy Polylepis są to formacje leśne, których górna granica występowania przewyższa 5000 m n.p.m., znacznie powyżej naturalnego poziomu występowania innych lasów. Składają się głównie z drzew rodzaju Polylepis, krzewów i traw. Drzewa Polylepis są sękate i mają zazwyczaj niewielką wysokość (chociaż pewne gatunki osiągają wysokość przekraczającą 10 m), szorstką i grubą wielowarstwową korę. Tworzą zarówno gęste skupiska, jak i niewielkie kępy drzew.