Trzy gatunki zamieszkują Australię, a jeden Południową Afrykę.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1849 roku przez Antoine’a J.J. Soliera w publikacji pod redakcją Claude’a Gaya. Gatunkiem typowym wyznaczony został opisany w tej samej pracy B. sulcicollis. W 2019 roku Volker Assing dokonał rewizji rodzaju, wyłączając zeń większość gatunków do innych rodzajów i konstruując nową jego diagnozę.
Do rodzaju tego zalicza się 20 opisanych gatunków: Blepharhymenus angularis Pace, 1987 Blepharhymenus antiquus Pace, 1987 Blepharhymenus apicicornis Pace, 2005 Blepharhymenus capicola (Cameron, 1945) Blepharhymenus cautinensis Pace, 1999 Blepharhymenus chapoensis Pace, 1999 Blepharhymenus chilensis (Bernhauer, 1908) Blepharhymenus euchromus Fairmaire & Germain, 1862 Blepharhymenus fieldimontis Pace, 2005 Blepharhymenus franzi Pace, 1987 Blepharhymenus giachinoi Pace, 2005 Blepharhymenus granulicauda Pace, 1987 Blepharhymenus luteicornis Pace, 1987 Blepharhymenus magellanicus Pace, 1987 Blepharhymenus meridionalis Pace, 1987 Blepharhymenus newtoni Pace, 1999 Blepharhymenus osornensi Pace, 1987 Blepharhymenus puyehuensis Pace, 1987 Blepharhymenus submetallicus (Fairmaire & Germain, 1862) Blepharhymenus sulcicollis Solier, 1849
Przypisy
Kategoria:Rydzenice Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1939 roku