W późniejszych wspomnieniach pomoc poczynioną Żydom opisywał następującoː (…) „Biorąc to bezdomne, osierocone maleństwo pod swój dach zdawaliśmy sobie sprawę z całej grozy sytuacji (…) Przez pięć długich, tragicznych, okupacyjnych lat drżeliśmy na myśl, że o fakcie tym dowiedzą się Niemcy, tym bardziej, że ów żandarm, który nie miał sumienia zabić dzieci, został zastrzelony przez Niemców. Dziecko traktowaliśmy jak własną córkę, okazując mu wiele troski i miłości, chroniąc je stale przed niebezpieczeństwem rozpoznania przez Niemców. Po wyzwoleniu Marysia (takie daliśmy dziewczynce imię) w wieku 8 lat zaczęła uczęszczać do szkoły podstawowej w Czerwińsku. Gdy miała 10 lat (1947 r.) zgłosił się do nas przedstawiciel Centralnego Komitetu Żydów w Polsce i zabrał dziewczynkę do Domu Dziecka im. Dawida Guzika w Otwocku, ul. Bolesława Prusa nr 11. Stąd po niedługim czasie dziewczynka została zabrana przez swego wuja (brata rozstrzelanej matki) do Francji. Uratowana dziewczynka mieszka tam nadal, wyszła za mąż, jej nazwisko po mężu - Mendel. Był ojcem Ryszarda Gortata, późniejszego wójta gminy w Czerwińsku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Henryk Gortat · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.