Kontrowersje René Grousset, wychodząc od przekazów historyków ormiańskich z IV-V wieku, uznawał Chosroesa za ojca Tirydatesa III, pierwszego chrześcijańskiego władcy Armenii, zmarłego ok. 330 roku. Datę śmierci Chosroesa umieszczał w roku 238 lub później. Historycy przyjmujący, że Chosroes walczył jeszcze z Szapurem I, przesuwają datę jego śmierci w okolice 250 roku, kiedy Armenia została podporządkowana Persji.
Cyril Toumanoff, na kanwie krytyki tekstów starożytnych pisarzy ormiańskich i podejrzanej długowieczności Chosroesa I i Tirydatesa II, uznał, że stara tradycja ukrywa kilka pokoleń i kilku władców i podzielił panowanie obydwu królów pomiędzy pięć osób: Chosroesa I, jego syna Tirydatesa II (216–252), jego dwóch synów Chosroesa II (279–287 w zach. Armenii) i Tirydatesa III (287–298 w zach. Armenii) oraz jego bratanka, Tirydatesa IV (298-330). Pozwoliło mu to przesunąć panowanie Chosroesa I na lata 191–216.
Toumanoff tradycyjnie utożsamiał Waharsza II (Wologazesa II) z królem Partów Wologazesem V. Christian Settipani uznaje ich za dwie różne osoby. Martin Schottky, uważa, że ojcem Chosroesa był, pochodzący z linii króla Tirydatesa I, satrapa o tym samym imieniu zesłany przez Rzymian do Brytanii.