Historia Przed 1945 Na śladzie dzisiejszej ulicy Grunwaldzkiej biegła niegdyś droga wiejska, później urządzona aleja topolowa, poprowadzona w 1789 r. przez księcia Fryderyka Ludwika von Hohenlohe-Ingelfingen. Droga ta prowadziła od placu Katedralnego (a dokładniej od mostu przy grobli fortecznej) do wsi Szczytniki, w szczególności przebiegając obok budynku folwarku Rybaki, prowadziła do pałacu w Szczytnikach Starych i dalej do Parku Szczytnickiego. Przy drodze znajdowała się również osada Rybaki. Wieś ta założona została w 1700 r. Należała do klasztoru Św. Wincentego. Jej nazwa wzięła się stąd, że wioskę założył prowizor klasztoru – Chryzostom Fischer. To od jego nazwiska wzięto niemiecką nazwę osady – Fischerau (Łąka Fiszera). Od 1810 r. stanowiła własność prywatną. W 1868 r. wieś liczyła 20 rodzin. Istniał także niewielki folwark należący do bankiera Ertla. W tym właśnie roku obszar ten przyłączono do miasta. Nieco wcześniej, jeszcze w 1865 r. wytyczono połączenie między dzisiejszą ulicą Piastowską a ulicą Szczytnicką, które w 1869 r. stało się odrębną ulicą – Kleine Fürstenstrasse. Droga ta zlikwidowana została po 1945 r..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ulica Grunwaldzka we Wrocławiu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.