W 1970 roku doktorant Mechoulama, Zvi Ben-Zvi, doniósł o pierwszej izolacji aktywnego metabolitu THC w organizmie człowieka.
W latach 80. kontynuował badania nad aktywną strukturą kannabinoidów i rozpoczął współpracę z klinicystami przy badaniach THC i CBD na zwierzętach. W 1987 roku Mechoulam i A. Abrahamov rozpoczęli badanie kliniczne z Δ8-THC (bardziej stabilnym izomerem Δ9-THC) u dzieci poddawanych chemioterapii. Substancja zapobiegała nudnościom i wymiotom; od tego czasu jest stosowana u pacjentów.
W 1989 roku zaprezentował koncepcję, że działanie THC wynika z jego trójwymiarowej stereospecyficznej struktury. Doprowadziło to do odkrycia przez innych badaczy receptora kannabinoidowego znanego jako CB1.
Mechoulam zainicjował projekt badawczy, który doprowadził do wyizolowania i scharakteryzowania pierwszego opisanego anandamidu endokannabinoidowego (N-arachidonoilo-etanoloaminy, AEA) w 1992 r. Anandamid, będący pochodną kwasu tłuszczowego, różni się budową od kannabinoidu roślinnego i ma taki sam profil działania jak THC. Odkrywcami byli dr William Devane i dr Lumír Ondřej Hanušhttps://www.timesofisrael.com/israeli-lab-set-up-to-give-clinical-validation-to-cannabis-research/. Inny endogenny kannabinoid, 2-arachidonoiloglicerol (2-AG), został opisany w 1995 roku przez Shimona Ben-Shabata, jednego z doktorantów Mechoulama.