Felicija Nijolė Sadūnaitė (ur. 22 lipca 1938 w Datnowie, zm. 31 marca 2024 w Wilnie) – litewska zakonnica, dysydentka.

Życiorys W 1955 roku ukończyła szkołę średnią Oniksztach. W 1956 roku wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Służek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej (CSSBVMI). Nie chcąc zrezygnować z praktyk religijnych, pracowała jako sekretarka, maszynistka, pracownica fabryki, perforatorka w centrum obliczeniowym, a po ukończeniu kursów pielęgniarskich pracowała w wileńskim domu dziecka.

Aresztowana w 1974 roku i skazana w 1975 r. za powielanie i rozpowszechnianie „Kroniki Kościoła Katolickiego na Litwie”. Została skazana na trzy lata obozu pracy o zaostrzonym rygorze w Mordowiii, a następnie trzy lata zesłania na Syberię. W 1980 roku, po powrocie na Litwę, ponownie zaangażowała się w publikację „Kroniki”: zbierała wiadomości, przedstawiała je redaktorowi, redagowała i powielała, a następnie przewoziła do Moskwy, skąd docierały na Zachód. Z powodu prześladowań ze strony KGB zakonnica stale się ukrywała, była wielokrotnie aresztowana i przesłuchiwana.