Lobidion punctatissimum – gatunek chrząszcza z rodziny poświętnikowatych i podrodziny Scarabaeinae, jedyny z monotypowego rodzaju Lobidion. Endemit Brazylii.
Rodzaj i gatunek typowy opisane zostały po raz pierwszy w 2010 roku przez François Géniera na łamach „Zootaxa”. Opisu dokonano na podstawie pojedynczej samicy. Jako lokalizację typową wskazano Fazendę São Nicolau w brazylijskim stanie Mato Grosso. Nazwa rodzajowa powstała przez zdrobnienie greckiego λοβός (lobos), oznaczającego „płatek”.
Chrząszcz o podługowato-owalnym ciele długości 7,5 mm i ubarwieniu ciemnobrązowym do czarnego, pozbawionym połysku metalicznego. Głowa odznacza się drobno punktowanym ciemieniem, rozwartymi i tępymi kątami policzkowymi, szwem czołowo-nadustkowym wyniesionym w płaski, płatowaty wyrostek, a samym nadustkiem równomiernie zwężonym ku lekko odgiętemu do góry i zaopatrzonemu w dwa tępe, krótkie i szeroko zaokrąglone ząbki wierzchołkowi. Wysklepione, drobno i gęsto punktowane przedplecze ma płytką i słabo zaznaczoną podłużną bruzdę pośrodkową w tylnej ⅓ oraz niezmodyfikowany przód. Silnie i równomiernie wysklepione, bezładnie i bardzo drobno punktowane pokrywy mają siedem rzędów na dysku oraz rząd dziewiąty na boku, od którego rząd ósmy wyodrębnia się jedynie przy wierzchołku. Pseudoepipleury są rozpłaszczone i widoczne patrząc od góry.