Płowiaczek, klejnocik płowy (Leucippus fallax) – gatunek małego ptaka z podrodziny kolibrów (Trochilinae) w obrębie rodziny kolibrowatych (Trochilidae). Zamieszkuje mały obszar północnej Kolumbii i Wenezueli, od poziomu morza do 800 metrów w górę. Odżywia się nektarem sukulentów, drzew i krzewów, ale spożywa też sok z owoców kaktusów i stawonogi. Ptak ten jest agresywny w stosunku do przedstawicieli własnego gatunku, jak i innych, większych lub podobnych rozmiarów, ptaków. W lęgu znajdują się dwa, rzadko jedno jajo; tylko samica opiekuje się potomstwem. IUCN zalicza płowiaczka do kategorii gatunków najmniejszej troski (LC).

Systematyka lewo|mały|Płowiaczki na rysunku autorstwa Louisa Victora Bévaleta z 1877 r. Gatunek opisał naukowo Jules Bourcier w 1843 roku pod nazwą Trochilus fallax. Jako miejsce typowe holotypu Bourcier wskazał Caracas w Wenezueli. Obecnie Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) zalicza płowiaczka do monotypowego rodzaju Leucippus, wykreowanego przez Karola Lucjana Bonaparte w 1850 roku. Podobnie czynią inni autorzy.