W Kolumbii nazywany jest „Colibrí Anteado”, a w Wenezueli „Chirito” lub „Chirito de la Virgen”.

Morfologia mały|Klejnocik płowy odpoczywający na gałęzi Gatunek kolibra nie do pomylenia, o ubarwieniu adekwatnym do zamieszkiwanego przez siebie środowiska. Samice są podobne do samców, ale ich upierzenie górnych partii ciała jest określane jako bardziej matowe, szare. Samce natomiast mają jakoby jaskrawsze czerwono-różowe żuchwy z wiekiem, wygląd ogona ma też się różnić u płci. Różnica w ubarwieniu dzioba jest też obserwowana u innych kolibrowatych, przykładowo złocika północnego (Cynanthus latirostris), jednak w przypadku płowiaczka zachodzi potrzeba dokładniejszych badań. Niezależnie od wieku i płci tęczówka jest ciemnobrązowa lub prawie czarna. Także skoki oraz palce wraz z pazurami są czarne, niezależnie od wieku.

Średnia długość ciała klejnocika płowego to 105,2 mm.

Pisklęta puchowe okryte tego typu piórami można zaobserwować między lutym a lipcem, rzadziej w innym czasie w roku. Puch pokrywa ich głowę i plecy, kontrastując się z czarną skórą. Zanim młody osobnik opuści gniazdo, pozbywa się swojego puchowego upierzenia. Dziób u nich jest czarny, bardziej miękki niż u dorosłych odpowiedników, co dotyczy też osobników juwenalnych.