W literaturze bibliologicznej zwraca się uwagę, że w bibliografii narodowej książka – podstawowe wydawnictwo zwarte – rejestrowana jest właśnie jako „druk zwarty”.
W praktyce bibliograficznej i archiwalnej określenie „druk zwarty” jest powszechnie używane w:
bibliografiach specjalnych i narodowych, gdzie wydziela się działy „druki zwarte” (książki, broszury) obok artykułów z czasopism i innych typów dokumentów; przykładem jest m.in. Bibliografia podziemnych druków zwartych z lat 1976–1989 oraz opracowania poświęcone drugiemu obiegowi wydawniczemu.
inwentarzach archiwalnych i katalogach bibliotecznych, gdzie w opisie fizycznym dokumentu pojawia się określenie „druk zwarty” jako rodzaj nośnika lub formy fizycznej, odróżniany od np. rękopisu czy druku ulotnego.
instrukcjach redakcyjnych i przewodnikach cytowania, gdzie wyróżnia się odrębne zasady opisu bibliograficznego dla „druków zwartych” (książek, monografii) w odróżnieniu od artykułów w czasopismach i materiałów online. Przypisy
Kategoria:Bibliotekoznawstwo Kategoria:Bibliologia