Powierzchnia białawo oszroniona na brązowym tle z rdzawobrązową strefą pierścieniową, podstawa zwykle fioletowo-biaława, na starość ochrowo-brązowawo-włóknisty. Miąższ W kapeluszu żółtobrązowy, jaśniejszy u nasady, u podstawy trzonu z jasnofioletowo-niebieskim odcieniem, włóknisty. Pod wpływem 40% KOH kapelusz i miąższ stają się prawie czarne, a powierzchnia trzonu blado oliwkowobrązowa lub bez reakcji. Wysyp zarodników Rdzawoochrowy Cechy mikroskopowe Zarodniki 7,3–9,1 × 4,5–5,3 µm, Q = 1,4–1,8, elipsoidalne do nieco migdałkowatych, brodawkowate, dekstrynoidalne. Strzępki w skórce o szerokości do ok. 27 µm, z jasnożółtym grubościennym pigmentem. Gatunki podobne Zasłonak cynamonowofioletowy (Cortinarius cinnamoviolaceus), zasłonak osłonięty (Cortinarius armillatus), zasłonak pachnący (Cortinarius torvus), zasłonak ołowiowy (Cortinarius tortuosus), zasłonak szarofioletowawy (Cortinarius casimiri), zasłonak fioletowobrązowy (Cortinarius bibulus), Cortinarius scutulatus.
Występowanie i siedlisko Jest rzadki. Brak go w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, jego stanowiska w Polsce podaje internetowy atlas grzybów.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje w lasach mieszanych, często pod drzewami iglastymi, przeważnie na kwaśnych glebach, owocniki tworzy od lata do jesieni.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Zasłonakowate