Tym samym podważa przekonanie, czy którekolwiek dzieło można nazwać w pełni unikatowym. Howard Singerman w swojej publikacji pt. Art History, After Sherrie Levine relacjonuje słowa Benjamina Buchloha, że autorka, dokonując dekontekstualizacji dzieła, zrywa całkowicie z ciągłością tradycji sztuki. Jest wyalienowana z jej historycznej linii rozwoju i bagażu znaczeń. Tym samym podważa kontekstualną definicję sztuki. W tej samej pracy Singerman podkreśla, że Levine, wykorzystując zdjęcia z albumu już pozbawionego oryginalnych podpisów, dokonuje ich wtórnej dekontekstualizacji. Krytycy zarzucali Levine skrajne uprzedmiotowienie sztuki. Opisując fotografię After Walker Evans: 4, Metropolitan Museum of Art podaje, że dzieło stanowiło kamień milowy postmodernizmu. O ile nadrzędną wartością modernizmu była oryginalność, to postmodernizm ustanowił na pierwszym miejscu kopię. Jednakże historyczka sztuki Rosalind Krauss zwraca uwagę, że nie można kopiować sztuki w nieskończoność: nie można dokonać apropriacji pracy Sherrie Levine.