Henryk Jerzy Kołodziejek (ur. 6 stycznia 1905 r. w Siedlcach, zm. 21 kwietnia 1986 r. w Londynie) – podpułkownik pilot Wojska Polskiego, żołnierz Polskich Sił Powietrznych, kawaler Orderu Virtuti Militari, dowódca dywizjonu 301.
Życiorys Jako ochotnik zgłosił się do służby w odrodzonym Wojsku Polskim. Podczas wojny polsko-bolszewickiej służył jako ochotnik w Oddziale Łącznikowo-Wywiadowczym przy Dowództwie Frontu Północno-Wschodniego. Maturę zdał w 1925 r. w Gimnazjum im. Żółkiewskiego w Siedlcach. Odbył szkolenie wojskowe w 22. pułku piechoty i wstąpił do Oficerskiej Szkoły Lotnictwa w Grudziądzu. Ukończył ją z 65. lokatą i specjalnością obserwator.
Został przydzielony do Morskiego Dywizjonu Lotniczego, w którym służył w Morskiej Eskadrze Wielosilnikowej. 28 czerwca 1929 r., w załodze z bosm. pil. Henrykiem Wiechcińskim, na skutek mgły wodował przymusowo. Uszkodzona podczas wodowania maszyna została wzięta na hol przez ORP Kujawiak. Prawidłowo podjęta decyzja o lądowaniu uratowała maszynę i załogę, za co został wyróżniony pochwała dowódcy dywizjonu.