2016: Artyści pańszczyźniani w Rosji. Rusycystyczne Studia Literaturoznawcze, 26, strona 46.. Karierę śpiewaczki zakończyła w roku 1797Markow 1964, zdążyła jeszcze wystąpić w tym roku w operze w nowej siedzibie Teatru Szeremietiewów w pałacu Ostankino, na której był widzem m.in. Stanisław PoniatowskiStrona muzeum w Ostankino . W 1798 hrabia Nikołaj Szeremietiew wyzwolił ją, a w 1801 potajemnie ożenił się z niąMarkow 1964 w moskiewskiej cerkwi św. Symeona SłupnikaHramy.ru . W 1803 r. urodził im się syn DmitrijMarkow 1964Biogram syna w Rosyjskim Słowniku Biograficznym , jednak Praskowia, która już wcześniej chorowała na gruźlicę, zmarła w wyniku gorączki połogowejMarkow 1964Strona muzeum w Ostankino . Pochowano ją na cmentarzu Łazarza Ławry Aleksandra Newskiego w PetersburguBessonow 1872, s. 84.
W jej repertuarze było ok. 50 partii operowych, w tym oper komediowych.
Z losem Praskowi Żemczugowej wiązana jest popularna ludowa pieśń "Wieczor pozdno iz lesoczku..." (Вечор поздно из лесочку...), która występuje w licznych wariantach i opowiada o spotkaniu wiejskiej dziewczyny z jej właścicielem i późniejszym ich ślubie. Część autorów przypisuje autorstwo pieśni samej PraskowiDowgij O.Ł. (Довгий О. Л.), 2017: Praskowia-Parasza (Прасковья–Параша). Русская речь, 108..