To połączenie rzeczywistości i malarstwa rzuca wyzwanie statyczności i kwestionuje tradycyjne postrzeganie sztuki. Innymi słowy, jest to sprzeczne z ówczesnymi normami akademickimi i z tego powodu uznano je za antyakademickie.
Obraz przedstawia ubranego w znoszone ubranie chłopca, przywołującego na myśl przedstawienia biednych dzieci i żebraków, jakie malarz Bartolomé Esteban Murillo zwykł portretować w swoich pracach. Przedstawione na obrazie dziecko sprawia wrażenie, jakby przed czymś uciekało, jednak neutralne tło i niejasność motywu budzą u widza niepewność. Pobudzona postawa dziecka, z prawą nogą i lewą ręką wysuniętą poza kadr, skłania do kwestionowania podstawowych pojęć malarstwa i rzeczywistości, rodząc filozoficzne i teoretyczne dylematy dotyczące natury samej rzeczywistości. Tytuł dzieła, Ucieczka przed krytyką, dodaje kolejną warstwę znaczeniową. Sugeruje możliwą interpretację związaną z przewidywaną reakcją artysty na krytykę, jaka może pojawić się po wystawie. Ucieczka dziecka mogła być wyrazem uchylania się od krytycznego spojrzenia ze strony uczonych, wzbudzając tym samym refleksję nad oceną i krytyką dzieła artystycznego.