Zabytki piśmiennictwa Język ten był zapisywany pismem greckim lub specyficznym alfabetem, zapożyczonym z pisma zachodniogreckiego. Znany z prawie trzydziestu inskrypcji, datowanych na VI–IV w. p.n.e. i około dwudziestu pięciu glos starożytnych autorów.
Poniżej przedstawiono transliteracje niektórych sykulskich inskrypcji.
Stela ze Sciri Sottano (ok. 600 r. p.n.e.):
nendas ˌ puṛẹṇọṣ ˌ tebeg ˌ praarei ˌ en ˌ bo?renai ˌ vide ˌ pagostike ˌ aite?ṇ?ụbe.
Amfora z Montagna di Marzo (VI–V w. p.n.e.):
tamuraabesakedqoiaves ˌ eurumakes ˌ agepipokedḷutimbe levopomanatesemaidarnakei- buṛeitaṃomịaetiurela
Blok piaskowca z Mendolito (koniec VI w. p.n.e.):
iamˌakaramˌe?p??asˌkaag?esˌgẹpẹḍ te?toˌveregai- es? ˌ eka ˌ doara[ịẹạḍ]
Askos z Centorbi (początek V w. p.n.e.):
nunus ˌ teṇti ˌ mím ˌ arustainam ˌ íemitom ˌ esti ˌ durom ˌ nanepos ˌ durom ˌ íemitom ˌ esti ˌ velíom ˌ ned ˌ emponitantom ˌ eredes ˌ vịino ˌ brtome
Zobacz też Sykulowie język elymijski
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Sykulowie – artykuł na stronie Societas Via Romana
Kategoria:Języki indoeuropejskie Kategoria:Języki starożytne Kategoria:Języki wymarłe w Europie Kategoria:Języki Włoch Kategoria:Historia Sycylii