Powierzchnia czerwonobrązowa, ale często pokryta jedwabiście błyszczącymi, podłużnymi białawymi włóknami, w młodości z niewyraźną i szybko zanikającą strefą pierścieniową, poniżej niej z nieregularnymi pasmami osłony. Blaszki Dość rzadkie, z licznymi międzyblaszkami, szeroko przyczepione lub lekko zbiegające, w młodym wieku jasnobrązowe z jaśniejszym brzegiem, później rdzawobrązowe. Miąższ Cienki, białawy do brązowawego, zapach łagodny, raczej przyjemny. Wysyp zarodników Rdzawobrązowy. Cechy mikroskopowe Zarodniki są bardzo zróżnicowane pod względem wielkości, zwykle 7–9 × 4,5–6 µm, o kształcie od eliptycznego do migdałowego, pokryte grubymi brodawkami. Gatunki podobne Makroskopowo jest kilka podobnych gatunków, jednak żaden z nich z wyjątkiem Cortinarius albovariegatus nie tworzy owocników wczesną wiosną.
Występowanie i siedlisko Podano jego stanowiska w Europie, Azji, Australii i na Nowej Zelandii. W Europie jest szeroko rozprzestrzeniony i podano tu wiele jego stanowisk. Brak go w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale jego stanowiska przytaczają T. Ślusarczyk i inni. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów.