lutnicy produkujący instrumenty muzyczne, badacze lokalnej historii i kultury oraz użytkownicy języka guarani.
Do głównych elementów Chamamé należą: taniec, którego uczestnicy są ciasno objęci, a kroki taneczne dostosowywane są do muzyki bez określonej choreografii i ceremonia zwana musiqueada, która obejmuje zaproszenie, modlitwę i sapukay (rodzaj fonacji bądź okrzyku, któremu towarzyszą ruchy ciała i gesty przekazujące emocje takie jak radość, smutek, ból czy odwaga). Pierwotnie instrumentami używanymi w muzyce Chamamé były skrzypce i vihuela, zaś teksty wywodzących się z tradycji kantat religijnych pieśni i poezji tworzone były w języku guarani – mowie zamieszkujących te tereny Indian. Z czasem w muzyce zaczęto wykorzystywać też gitarę, harmonijkę ustną, dwurzędowy diatoniczny akordeon guzikowy (), bandoneon i kontrabas, a tradycje przekazywane są współcześnie również w języku hiszpańskim oraz w łączącym hiszpański oraz guarani.