Sabatowskiego do odwrotu na bagna, podczas którego został rozbity i rozproszony, I/8 pp Leg. mjr. Kasei został wyparty z Niemirówka, a następnie zdziesiątkowany ogniem artylerii. Zbiorczy I/7 pp Leg. mjr. Romana Grabińskiego poniósł duże straty we wsi Antoniówka i wycofał się na południe w stronę stawów. Pododdziały 1 DP Leg., pomimo dokonywania kontrataków pod dowództwem gen. Kowalskiego, zostały zepchnięte na bagna i stawy tarnawackie.
Około południa teren okalający bitwę stał się jednym wielkim pobojowiskiem. Dowódca dywizji gen. Wincenty Kowalski ze stanowisk ogniowych 5 baterii 1 pal Leg. przez radiostację zameldował dowódcy armii: Bitwa skończona. Jestem rozbity, jedno pobojowisko trupów i rannych. Odmeldowuję się.
Bilans walk mały|Cmentarz w Antoniówce koło Krynic W walkach pod Tarnawatką 1 DP Leg. poniosła duże straty i w zasadzie została całkowicie rozbita, poległo lub odniosło rany blisko 75% jej żołnierzy. Niemiecki patrol sanitarny wyniósł rannego dowódcę dywizji z pobojowiska, po czym został przewieziony do wysuniętego punktu dowodzenia 14 Armii w Tomaszowie Lubelskim, gdzie na pytanie niemieckiego dowódcy o cel tej niezłomnej walki odpowiedział: Był to bardzo wielki cel, to jest honor 1 Dywizji Piechoty Legionów Józefa Piłsudskiego bić się do końca, do ostatniego żołnierza.