Po wydaniu fatwy Saudowie ruszyli do frontalnego ataku. Za pomocą wyrzutni rakiet zlikwidowano snajperów. Na teren świątyni wjechały amerykańskie wozy bojowe M113. Rebelianci zatrzymywali pojazdy poprzez wkręcanie w ich gąsienice dywanów, a następnie wrzucanie do ich wnętrza butelki zapalające. W niedzielę służby saudyjskie odbiły naziemną część meczetu. Podczas walk zginął podający się za Mahdiego Muhammad ibn Abd Allah al-Kahtani. W następnych dniach pozostali przy życiu członkowie Al-Ichwan, którzy uwierzyli Al-Utajbiemu, że Mahdi nadal żyje, schronili się w podziemiach meczetu.
Saudyjskie służby korzystały początkowo z pomocy Centralnej Agencji Wywiadowczej, następnie francuskiej Grupy Interwencyjnej Żandarmerii Narodowej (Groupe d'Intervention de la Gendarmerie Nationale, GIGN), po uprzednim skontaktowaniu się z prezydentem Francji Valérym Giscardem d’Estaingiem. Do Mekki przybyło trzech ekspertów z GIGN: dowodzący operacją Paul Barril, Ignace Wodecki oraz Christian Lambert. Cała operacja miała zostać przeprowadzona w tajemnicy, by uniknąć krytyki interwencji państw zachodnich w kolebce islamu. Przedstawiciele GICN zaproponowali zastosowanie silnego gazu CB, który w dużych stężeniach stanowi zagrożenie dla życia. 2 grudnia w Arabii Saudyjskiej wylądował rządowy francuski samolot z żandarmami i 300 kg gazu bojowego.