Do Kit Mikayi przybywają przedstawiciele różnych denominacji, wspólnot i sekt uznających je za miejsce święte. Wśród nich jest np. afrochrześcijańska sekta , która czci tu Matkę Boską i swojego założyciela, Melkiaha Ondetto, uważa wodę ze znajdującego się w jaskini strumienia za leczniczą (Pi Hawi – „święta woda”), a obok sanktuarium wybudowała własny kościół.

Świątynię poza Luo odwiedzają również przedstawiciele sąsiednich społeczności z Gem, Alego, Asembo i Sakwa oraz społeczności z Ugandy.

Zagrożenie Współcześnie tradycji zagraża szereg czynników, m.in. coraz rzadsze odprawianie rytuałów (według stanu z 2015 roku ostatnie pełne obrzędy angażujące całą społeczność Seme odbyły się w 1987 roku) i coraz mniejsza liczba osób praktykujących i depozytariuszy tego dziedzictwa oraz ich starzenie się. Skutkuje to zanikiem wiedzy o obrzędach i stopniową utratą przez sanktuarium znaczenia i statusu miejsca świętego. Postępująca globalizacja i zmiana stylu życia młodszych pokoleń oraz powstawanie innych przestrzeni kulturowych w pobliżu świątyni, a nawet na jej terenie, również są czynnikami zagrażającymi tradycyjnym obrzędom i praktykom związanym z sanktuarium Kit Mikayi.

Przypisy

Kategoria:Obiekty z listy niematerialnego dziedzictwa UNESCO Kategoria:Religia w Kenii