Ekologia Szczur kąsający zasiedla różnorodne siedliska, takie jak pierwotne lasy mgliste, tropikalne zarośla, sawanny eukaliptusowe, lasy wtórne, ogrody wiejskie i niektóre wioski do wysokości 2800 m n.p.m..
Szczur kąsający zamieszkujący wioski zjada przechowywane przez ich mieszkańców wilce ziemniaczane i ryż, a na wolności najprawdopodobniej spożywa owoce.
Szczur kąsający może rozmnażać się przez cały rok. W miotach rodzi się 2–4 młode (średnio 2–3).
Nie ma żadnych informacji na temat aktywności dobowej, migracjach, areałach osobniczych i organizacji społecznej.
U szczura kąsającego stwierdzono tasiemce z rodzajów Hymenolepis i Paroniella, roztocza z gatunku Guntherana bipygalis, kolcogłowa z gatunku Moniliformis moniliformis, nicienie z gatunków Ophidascaris robertsi, Cyclodontostomum purvisi, Mastophorus muris i Strongyloides venezuelensis i gatunków z rodzaju Physaloptera oraz Trichuris.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC ( ‘najmniejszej troski’).