20 stycznia 1931 roku władze sowieckie zamknęły cerkiew i aresztowały proboszcza, który 25 lutego 1931 roku został rozstrzelany w Połocku.
Po II wojnie światowej budynek wykorzystywano jako magazyn nawozów mineralnych, a później jako klub. Pod koniec lat 80. XX w. świątynię częściowo odbudowano, jednak nie odrestaurowano jej całkowicie. W 1989 r. budynek zwrócono katolikom, natomiast w październiku 1990 r. przekazano go prawosławnej parafii Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny. Rok później wznowiono w nim nabożeństwa.
Przed kościołem, w miejscu grobu Łopacińskich, w 2010 roku wzniesiono kamień pamiątkowy. 8 lipca 2011 roku poświęcono pomnik św. Piotra i św. Fewronii. W cerkwi umieszczono ikonę zawierającą relikwie tych świętych.
Architektura Jest to świątynia jednonawowa, wzniesiona na planie prostokąta, z trójbocznie zamkniętym prezbiterium i dwiema niewielkimi zakrystiami. Fasada ma strukturę trójdzielną. Środkowa część, z portalem i znajdującym się nad nim ostrołukowym oknem, wydzielona jest znajdującymi się po bokach pięciobocznymi szkarpami zwieńczonymi pinaklami. Podobne lecz niższe pinakle wieńczą szkarpy opinające elewacje boczne. Całą budowlę obiega fryz i neogotycka attyka. Na uwagę zasługują oryginalne dwudzielne ostrołukowe ornamenty fasady.