Franciszek Woś (ur. 27 stycznia 1914 w Jagielle, zm. 13 maja 2009 tamże) – polski ksiądz rzymskokatolicki, w diecezji przemyskiej, działacz Armii Krajowej.
Życiorys Urodził się 27 stycznia 1914 roku w Jagielle, jako syn Ignacego i Marii Kulpa. Wykształcenie powszechne zdobył w szkole powszechnej w Jagielle, a w latach 1926–1933 kształcił się w gimnazjum klasycznym w Jarosławiu. W 1935 roku zgłosił się do Szkoły Podchorążych Rezerwy 24 Dywizji Piechoty w Jarosławiu, którą ukończył w stopniu plutonowego-podchorążego. W 1936 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. W 1939 roku wybuch wojny przerwał studia, a od 1940 roku dalsze studia kontynuował w konspiracyjnym seminarium w Brzozowie. 4 maja 1941 roku w Brzozowie przyjął święcenia kapłańskie z rąk bpa Franciszka Bardy.
W latach 1941–1942 był wikariuszem w parafii Husów, w której wstąpił do Związku Walki Zbrojnej. Otrzymał pseudonim ,,Czajka” i został dowódcą drużyny, która 2 marca 1942 roku przeprowadziła akcję zdobycia niemieckiej broni. Po dekonspiracji został zmuszony do zmiany miejsca zamieszkania. W latach 1942–1944 był wikariuszem w parafii Majdan Sieniawski, gdzie pod zmienionym nazwiskiem Franciszek Jasiewicz nadal brał udział w konspiracyjnych działaniach Armii Krajowej.