Po ukończeniu tury lotów bojowych odszedł 29 maja 1942 r. na odpoczynek operacyjny w 58 OTU w Grangemouth. 8 grudnia dostał przydział do dywizjonu 302.
W 302. dywizjonie służył do 17 czerwca 1943 r., następnie został przeniesiony do dywizjonu 316. Objął tam stanowisko dowódcy eskadry. Z dywizjonu 316 odszedł 12 marca 1944 r. Po odpoczynku, 1 listopada, trafił do dywizjonu 317. W jego składzie latał do 15 stycznia 1945 r., następnie został przeniesiony do dywizjonu 302, 24 marca, po zestrzeleniu nad Holandią kpt. pil. Ignacego Olszewskiego objął dowództwo nad tym dywizjonem i pełnił tę funkcję do 1 sierpnia.
Po zakończeniu działań wojennych nie zdecydował się na powrót do Polski, pozostał na emigracji. Szukając pracy w lotnictwie znalazł zatrudnienie w Pakistańskich Siłach Powietrznych. Zginął w katastrofie, podczas lotu szkoleniowego 25 października 1951 r. Został pochowany na cmentarzu chrześcijańskim Gora Qabristan.