W czasie niemieckiej okupacji Lwowa (1941–1944) był wraz z wieloma innymi przedstawicielami nauki, kultury, członków ruchu oporu, młodzieży gimnazjalnej i akademickiej karmicielem wszy w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami profesora Rudolfa Weigla, dzięki czemu posiadał dokument, który skutecznie chronił go przed represjami okupantów.
Od 1945 kontynuował studia muzyczne w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi pod kierunkiem Stanisława Szpinalskiego. Po otrzymaniu dyplomu (1946) w następnych latach studiował kompozycję u Kazimierza Sikorskiego.
Zadebiutował 10 stycznia 1947 w Filharmonii Łódzkiej wykonaniem wraz z orkiestrą koncertu fortepianowego b-moll Czajkowskiego. W 1949 wystąpił w IV Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina otrzymując VIII nagrodę.
Od 1956 aż do śmierci prowadził w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi utworzoną przez siebie klasę fortepianu. Był jurorem VIII i IX Konkursów Chopinowskich.
Pochowany w części ewangelicko-augsburskiej Starego Cmentarza w Łodzi.
Twórczość kompozytorska Utwory: koncert fortepianowy, Concertino na fortepian i małą orkiestrę symfoniczną, Dialogi na fortepian, orkiestrę smyczkową i perkusję, Wariacje i fuga na temat B.A.C.H.