Przed nasadami przysadek odwłokowych umieszczony jest pędzelek cerkalny.
Ekologia i występowanie Biologia i ekologia tych błonkówek są słabo zbadane. Ich larwy są parazytoidami. Do znanych żywicieli należą rozwijające się w podziemnych częściach roślin chrząszcze z rodziny ryjkowcowatych, ooteki modliszek oraz poczwarki muchówek z rodziny Glossinidae.
Zasięg rodziny jest kosmopolityczny.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1876 roku przez Carla Gustafa Thomsona jako podplemię Diparides w obrębie rodziny siercinkowatych. W 1904 roku William Harris Ashmead nadał mu rangę podrodziny Diparinae w obrębie tejże rodziny, wyróżniając również podrodzinę Lelapinae, którą w 1954 roku Zdeněk Bouček zsynonimizował z Diparinae. W 1962 roku Vittorio Luigi Delucchi podzielił Diparinae na plemiona Diparini i Lelapini. W 1971 roku Karl-Johan Hedqvist wyróżnił w obrębie Diparinae kolejne plemię, monotypowe Netomocerini. W 1992 roku Steven L. Heydon i Zdeněk Bouček zsynonimizowali Lelapini i Netomocerini z Diparini, zamiast nich jako drugie plemię w podrodzinie wprowadzając monotypowe Lieparini. W 2007 roku Christopher A. Desjardins na podstawie wyników morfologicznej analizy filogenetycznej wyłączył Lieparini z Diparinae, czyniąc podrodzinę pozbawioną podziału na plemiona.