Część haseł Słonimski poświęcił własnej rodzinie („Ciotki”, „Saga rodu Słonimskich”) oraz twórczości literackiej i swoim przeżyciom na emigracji i po wojnie: „Pikador”; „Murzyn warszawski”; hasło „Krzemieniec”, opowiadające o ucieczce z Warszawy do Zaleszczyk po wybuchu II wojny światowej w 1939 r.; „Chorzów”, opisujące ewakuację z Francji do Wielkiej Brytanii w 1940 r.; „Londyn”, przedstawiające życie w stolicy Wielkiej Brytanii podczas wojny; „Powrót” (opis powrotu pisarza do Polski po wojnie); „Urząd”, w którym pisał o swojej pracy na stanowisku prezesa Związku Literatów Polskich w latach 1956–1959.

Niektóre hasła mają charakter problemowy: „Inteligent”, „Kontakty”, „Podręczniki”, „Protesty”.

Pierwsze wydanie Alfabetu wspomnień w 1975 r. w ośmiu miejscach zostało poddane ingerencji cenzuryMagdalena Budnik, Antoni Słonimski w aktach cenzury PRL. Wybór dokumentów Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk z lat 1961–1980, [w:] „Bibliotekarz Podlaski”, nr 4/2021, s. 107.. Fragmenty te zostały przywrócone w drugim wydaniu w 1989 r.

Alfabet wspomnień stał się wzorem dla późniejszych publikacji innych autorów o podobnym charakterze, m.in.