Badanie przeprowadzone po śmierci wykazało, że oba otwory były połączone kanałem przechodzącym przez prawą półkulę mózgową. Za przyczynę śmierci uznano postrzał powodujący uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego. Jak się później okazało, lekarzom kazano trzymać pacjentów z demonstracji przy życiu jak najdłużej, by w kartotekach nie figurowali jako zabici.
W chwili śmierci Michał Adamowicz miał 28 lat. 8 września odbył się jego pogrzeb, który stał się manifestacją społeczeństwa Lubina. We mszy uczestniczyło 20 księży i 1 zakonnik oraz ok. 4 tys. mieszkańców Lubina, przybyły na nią delegacje załóg zakładów z Legnicy, Głogowa i miast wojewódzkich. W miejscu śmiertelnego ranienia Adamowicza w późniejszym okresie wielokrotnie składano kwiaty. 11 kwietnia 1983 umieszczono tam drewniany krzyż z napisem: Czerwoni mordercy strzałem w tył głowy zabili Michała Adamowicza lat 28 – pomścimy. Żona zamordowanego wielokrotnie składała kwiaty i paliła znicze w miejscu zranienia męża. Były one natychmiast niszczone lub usuwane. Ponadto funkcjonariusze Milicji Obywatelskiej żądali od rodziny Adamowicza, aby zrezygnowała z kamiennego nagrobka na jego mogile. Następnie starali się zmusić rodzinę do skorygowania podanej na nim daty śmierci (pierwotnie umieszczono tam 31 sierpnia).